เมื่อเหตุการณ์บ้านเมือง กลับมาปกติ ผมตัดสินใจไปสีลมเพื่อเล่นน้ำสงกรานต์ครับ
เป๋าตังค์ กุญแจ และมือถือ ใส่ไว้ในเป๋า Playboy แล้วม้วนๆ ไว้ เพื่อกันน้ำ
แต่มุมขวาล่าง ก็โดนกรีดครับ มือถือหายไป 2 เครื่อง พร้อมเงินในมือถือ 80 กว่าบาท
เฮ้อ... เป๋าใบนี้อยู่ในมือผมตลอดเวลาเลยนะครับเนี่ย...
โชคดีที่เป๋าตังค์ไม่หาย
มือถือ 2 เครื่องที่หายไปนั้น รวมราคาขายต่อราว 500 บาทมั้ง (คิดไปคิดมาก็สงสารโจรจัง)
เงินในมือถือที่มีอยู่ 80 กว่าบาทนั้น ก็ไม่ได้โทรไปอายัดเบอร์ไว้ (ตั้งใจแหละครับ จะดูว่าโจรจะโทรไปไหน)
ปรากฏว่า โจรก็ใช้มือถือผมโทรออกไปยังเบอร์
+60163813789
เวลา 13.37 น. วันที่ 15 เมษา
ซึ่งเท่าที่ดูๆ น่าจะเป็น +60 ประเทศมาเลเซีย
-ถ้าคิดคร่าวๆ โจรโทรไปหาเพื่อนโจรที่มาเลฯ แสดงว่าโจรน่าจะเป็นคนมาเลย์ด้วย
โห นี่โจรข้ามชาติกันเลยเหรอเนี่ย...
-แต่... โจรอาจเป็นคนไทย แล้วเอาซิมผมไปขาย คนมาเลย์มาซื้อไปใช้ แล้วโทรหาเพื่อนก็ได้
มือถือของผมเครื่องนี้ เคยหายตอนสงกรานต์เมื่อ 2 ปีที่แล้ว และก็ปล่อยให้โจรใช้โทรออก
ผมก็สืบนิดหน่อยจากเบอร์ที่โจรโทรออก สุดท้ายก็ได้มือถือคืน
... แต่ครั้งนี้ ยากกว่าครั้งก่อนแฮะ ข้ามชาติกันเลยทีเดียว เหมือนจะไม่ไหว
ป.ล. ณ สีลม ผมเห็นว่ามีหลายคนที่เป๋ากันน้ำที่ห้อยคอไว้ หาย!!! (ห้อยอยู่ด้านหน้าตัวก็หาย)
เฮ้อ... โจรชุมจัง
ป.ล.2 อยากไปแจ้งความจัง แต่ขี้เกียจอธิบาย ว่าเบอร์สีแดงด้านบนคืออะไร ตำรวจคงยากที่จะเข้าใจ - -'
Friday, April 17, 2009
20 | โดนกรีด
Tuesday, November 4, 2008
19 | ขอบคุณที่เป็นคนดี
หลังจากสนุกสนานจากงานแต่งงานพี่ปุ๊ ทีมงานแดนซ์ได้แก่ พี่อีฟ พี่ปัน พี่ชัย พี่แตง พี่กิ๊ฟ ธ้อป ไอซ์ และผม(โจ้) ลงเอยที่ผับชื่อ PROP bar ที่ร้อยเอ็ด แต่กระเป๋าของผมด้านบน เป็นกระเป๋าเกิดเหตุ ที่มีขนาดเท่าฝ่ามือ ถูกตั้งไว้ใต้โต๊ะเพราะเต้นไม่สะดวก
มีสัมภาระในกระเป๋า และราคาโดยประมาณ ดังนี้ (k=1,000)
-กล้องพานาโซนิก ~10k
-กล้องแคนนอน ~10k
-ไอพอด ~4k
-เงินกองกลาง ~10k
-กระเป๋าตังค์ของผมซึ่งมี เงินสดของผม ~8k, เงินในบัตรเอทีเอ็ม ~100k, พาสปอร์ต, บัตรนิสิต, เอทีเอ็ม, บัตรประชาชน, บัตรรถไฟฟ้า, ฯลฯ
-กุญแจห้องที่กรุงเทพ
-กุญแจห้องพักของโรงแรมที่ร้อยเอ็ด
-ฯลฯ
โดยรวม กระเป๋าใบนี้มีมูลค่าทันทีราว 40,000 บาท และหากสามารถเอาเงินผมออกจากเอทีเอ็มได้ก็จะมีมูลค่าเกิน 140,000 บาท
15 นาที หลังจากที่ผมรู้ว่าผมลืมกระเป๋าใบนี้ ผมก็มาถึงผับ โดย
-ผมและไอซ์เข้าไปหาที่โต๊ะเดิม ด้านในผับ
-พี่ปันและธ้อป รอหน้าผับ สังเกตคนที่เดินออก
-พี่อีฟ ดูลาดเลาหน้าห้องน้ำ
เป็นการแบ่งงานที่น่าจะดีที่สุดในเวลานั้น
-ผมเดินไปที่โต๊ะเดิม สิ่งที่เห็นคือโต๊ะยังไม่ได้เก็บ และเมื่อก้มลงดูใต้โต๊ะ ปรากฏว่าเป๋าหายไปแล้ว
ตอนนั้นน้ำตาเหมือนจะไหล คิดว่าไม่มีโอกาสได้คืนแล้วแน่นอน
-ผมเดินไปถามโต๊ะข้างๆ ที่ใกล้และน่าสงสัยที่สุด เค้าบอกไม่รู้ และเริ่มเก็บของกลับทันที
-ผมไปลากน้องผู้หญิงคนหนึ่งที่เป็นพนักงานเสิร์ฟ น้องเค้าบอกไม่เห็น ไม่รู้
-น้องผู้หญิงไปถามที่เคาเตอร์ให้ เคาเตอร์บอกว่ายังไม่ได้เก็บโต๊ะเลย และเท่าที่รู้ตอนนี้คือไม่มีใครเห็น
-น้องผู้หญิงพยายามไปถามพนักงานคนอื่น และมารายงานผมเรื่อยๆ พนักงานหลายคนไม่รู้
-น้องผู้หญิงให้นักร้องบนเวทีประกาศให้
-โต๊ะข้างๆ ผู้น่าสงสัย เดินออกไปแล้ว ผมบอกไอซ์ให้รีบตามไป ธ้อปและพี่ปันตกใจมากเมื่อรู้ว่าคนที่เพิ่งเดินออกไป(และหายไปแล้ว)เป็นคนที่น่าสงสัยที่สุด
-พี่อีฟได้ยินผู้หญิงในห้องน้ำคุยเรื่องเป๋าตังค์ แต่ก็ไม่น่าจะใช่
ในเวลานี้โอกาสเหมือนจะไม่มีเลย
เวลา 5 นาทีในผับตอนนี้ ทุกคนก็ยังคงเต้นกัน แต่ผมเครียดมาก
ไม่นานนัก
-ผมหันไปเห็นนักร้องบนเวทีสะพายกระเป๋าผมอยู่
-น้องเค้าประกาศเรียกผม และให้ผมเชคของในกระเป๋า ซึ่งกระเป๋าไม่มีร่องรอยการเปิดเลย ทุกอย่างครบ
-ผมต้องเต้นบนเวทีเป็นการขอบคุณ ประมาณ 10วิ
-น้องผู้หญิงลากผมไปหาคนที่เจอคนแรก และเก็บไว้ คือพนักงานเสิร์ฟผู้ชาย ชื่อ ต. ดูหน้าตาเหมือนจะเด็กม.ปลาย ผมพูดคำว่าขอบคุณไม่รู้กี่ครั้ง และให้เงินสดน้องเค้าไปนิดหน่อย (ก็เยอะนะ แต่ก็ยังน้อยเมื่อเทียบกับเป๋าผม)
น้อง ต.: ไมพี่ให้ผมเยอะจัง
ผม: นิดหน่อยคับ เป็นการขอบคุณ คือเป๋าพี่บังเอิญมีเงินเยอะมากตอนนี้ และนี่ก็นิดหน่อย
น้อง ต.: โห พี่ แต่ถึงยังไงแม้มีเงินเป็นแสนเป็นล้าน ผมก็ไม่เอาซักบาทหรอก
ผม: ...
ขอบคุณมากนะน้อง ต. ไม่ใช่แค่ขอบคุณที่เก็บไว้ให้ แต่ขอบคุณที่น้องเป็นคนดี
ขอบคุณน้องผู้หญิงพนักงานเสิร์ฟคนนั้น (จำชื่อไม่ได้)
ขอบคุณน้องนักร้อง
ขอบคุณ PROP bar
ขอบคุณพี่อีฟ พี่ปัน ธ้อป และไอซ์ ที่ช่วยกันหา
Monday, November 3, 2008
18 | Double rainbow รุ้งสองเส้นกับสาวนิ้วขาด
ระหว่างทางไปงานแต่งงานพี่ปุ๊ มีโอกาสครั้งแรกในชีวิตที่ได้เห็นรุ้งสองเส้นแบบเต็มฟ้า
เค้าว่ากันว่า เป็นเส้น ปฐมภูมิ และ ทุติยภูมิ ซึ่งจะมีสีแดงหันเข้าหากัน ดังรูป
แม้กล้องดิจิตอลที่ใช้จะไวด์นิดหน่อย แต่ก็ถ่ายได้ไม่หมดแฮะ
นอกจากนี้ ยังมีรูปสาวๆ ก่อนนิ้วจะขาด ที่ไม่ยอมเชื่อว่า "อย่าชี้รุ้ง"
Tuesday, October 14, 2008
17 | Scientists vs ART เมื่อเด็กวิทย์ดูงานศิลป์
เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เพื่อนธ้อป เพื่อนสุขุม และผม(โจ้) ใช้เวลา 2 ชั่วโมงก่อนมื้อเย็นเดินชมหอศิลป์ฯ (Bangkok Art and Culture Centre) แต่เด็กวิทย์ (นักวิทย์ในอนาคต) อย่างพวกเรา จะเข้าใจศิลป์ได้ดีแค่ไหน?
1
โจ้: เอ๊ะ... จาก Tokyu ชั้น 2 ไมมาโผล่หอศิลป์ชั้น 3
สุขุม: เรายังรักษาเพดานเดินไว้ที่ความสูงเดิมนี่นา
โจ้: หรือว่าเราเดินขึ้นทางลาดชันโดยไม่รู้ตัว
ธ้อป: อาจจะมีตึกใดตึกหนึ่งเขียนมั่วก็ได้
หลังจากระดมความคิด ก็ยังไม่ได้เหตุผลที่น่าเชื่อถือ ก็เลย... ช่างมันเถอะ
2
ธ้อป: โห... งานนี้ทำเมื่อ 50 ปีที่แล้วนะ
สุขุม: มันเอาไปเก็บที่ไหนมา ถึงยังดีขนาดนี้
โจ้: เก็บที่ไหนก็ช่าง แต่ต้องควบคุมอุณหภูมิและความชื้นนะ ไม่งั้นมีรา
ธ้อป: อืม... คนนี้อีกแล้ว วาดไรไม่รู้ ดูไม่เห็นจะรู้เรื่อง
โจ้: ผลงานเค้าชื่ออะไรล่ะ
สุขุม: (ก้มลง และเพ่งอ่าน) ... อันติเต้น
ธ้อป: นั่นไงล่ะ
สุขุม: ไม่มีชื่อเรื่อง ก็แปลว่าคนดูต้องคิดเอง
โจ้: แล้วจะรู้ได้ไงว่าเราคิดถูก
...ผ่านไปซักครู่
สุขุม: ตรงนี้คือ... สีนี้แสดงว่า... มันเป็นการบ่งบอกถึง... บลาบลาบลา
โจ้: อืม ถูกจริงเหรอที่พูดมา
ธ้อป: ก็บอกแล้วไงว่า อันไตเติ้ล แปลว่า ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันวาดอะไรไป
ทุกคน: - -' ช่างมันเถอะ
3
ทุกคน: (เพ่งที่ผลงาน)
ธ้อป: เค้าทำมาจากแบงค์นะเนี่ย (ธนบัตร)
โจ้: เค้าไปขอมาจากแบงค์ชาติเหรอ แล้วถ้าเราไปขอ เค้าจะให้มั้ย
ธ้อป: ก็คงให้แหละ เพราะดีกว่าเอาไปเผา เหม็นจะตาย
โจ้: แล้วเค้าปั้นขึ้นมาได้ไง ปั้นแล้วย้วยๆ อย่างงี้เนี่ยนะ
สุขุม: เค้าทำกี่อันเนี่ย ทำวันละอันเลยเหรอ เท่าที่เดินดูมันเยอะมากเลยนะ
ทุกคน: - -" ช่างมันเถอะ
โจ้: เฮ้ย นี่มันทำมาจากลวดเหรอ น้องหมาเนี่ย
ทุกคน: มองอย่างวิเคราะห์
ธ้อป: เหมือนมากเลย เค้าทำไงอะ
สุขุม: เค้าใช้หมาจริงทำ
ธ้อป: หมาจริง !! ทำเสร็จแล้วเอาหมาออกได้ไง
โจ้: อืม มีเหตุผลๆ เค้าใช้หมาเป็นแม่แบบ (template) เหมือนทำซีโอไลต์ เอาลวดพันรอบตัวหมาเสร็จก็ให้หมาทำอิริยาบถที่เราต้องการ จากนั้นก็เผาหมาทิ้งซะเหมือนเผาแม่แบบออก สุดท้ายเราก็ได้โครงหมา
สุขุม+ธ้อป: อืม... คงเชื่อ(มรึง)อยู่หรอก... ช่างมันเถอะ
โจ้: เฮ้ย มีวัดด้วย นี่มันหมาวัดนี่หว่า (เพียงแค่เอาคำมาต่อกัน ยังไม่ได้ผ่านสมองเลย)
ธ้อป: อืม... ใช่ ดูดิ...ตัวในรูปกะตัวลวดนอนเกยกัน น่ารักจัง แต่ตัวลวดแปลว่าไรอะ
สุขุม: หมาตายแล้วไงล่ะ
โจ้+ธ้อป: - -' ...ช่างมันเถอะ
เด็กวิทย์ต้องการคำอธิบายจากงานศิลป์นะ
*ไม่มีรูปประกอบครับ เพราะเค้าไม่ให้ถ่าย และบางคำพูด ก็แต่งขึ้นเล็กน้อย
Saturday, October 4, 2008
16 | Order theory ทฤษฎีจำนวนกับข้าว
 |
| From Pai |
บางครั้ง... คุณก็สั่งน้อยไป จนหลายคนไม่อิ่ม แต่ก็ไม่กล้าบอก
หรือ
บางครั้ง... คุณก็สั่งเยอะไป จนกินไม่หมด จนคนหลายคนคิดว่า หิวนักรึไง ตัวเองจ่ายคนเดียวรึไง
ตกลงนี่ตูต้องสั่งกี่อย่างเนี่ย?
งั้นลองดูครับ
ทฤษฎีจำนวนกับข้าว (beta)
$ = 1.4m + 1.3f + 0.1h
โดย
$ = จำนวนกับข้าว (อย่าง)
m = male จำนวนผู้ชาย
f = female จำนวนผู้หญิง
h = hungry ระดับความหิว โดย h = [-5, 5] คือ -5:ไม่ค่อยหิว, 0:เฉยๆ, 5:หิว
ตัวอย่าง
ชาย1 หญิง1 (เฉยๆ)
$ = 1.4(1) + 1.3(1) + 0.1(0) = 2.7 ~ กับข้าว 3 อย่าง
ชาย5 (หิว)
$ = 1.4(5) + 0.1(5) = 7.5 ~ กับข้าว 8 อย่าง
ชาย3 หญิง3 (หิว)
$ = 1.4(3) + 1.3(3) + 0.1(5) = 8.6 ~ กับข้าว 9 อย่าง
ชาย4 กะเทียม1 หญิง5 (หิว)
$ = 1.4(5) + 1.3(5) + 0.1(5) = กับข้าว 14 อย่าง
สูตรนี้ใช้ได้เฉพาะ กับข้าว ที่มีปริมาณเหมาะสม หากต้องการประยุกต์กับอาหารชนิดอื่น เช่น พิซซ่า ก็ขอให้คิดเอาเองละกัน (ผู้เขียนไม่เกี่ยว... ) และผลเป็นอย่างไรมาเล่าให้ผมฟังด้วยนะครับ
ป.ล. ระดับความหิว (h) มีค่าน้อยสุดที่ -5 คือ ไม่ค่อยหิว แต่ถ้าสถานการณ์เป็นแบบไม่หิวเลย แนะนำว่า ไม่ต้องกินซะสิ (จะใช้สูตรทำไม... หา)
ป.ล.2 ถ้ามีสมาชิกในทีมงานที่กินเยอะ ก็บวกให้เค้าอีกหน่อยนึง หรือมีสาวๆ ที่ออนอะไดเอ็ท ก็ลดปริมาณลงหน่อยนึง สรุปคือต้องบวกลบกันบ้าง แล้วแต่สถานการณ์นะครับ
ป.ล.3 สูตรจำยากจัง ก็ต้องจดนะครับ อุอุ
Monday, September 29, 2008
15 | Electron density different code for .grd
The .grd files are obtained by DMol3 calculation in Material Studio software.
If you want to get the electron density different between two .grd files, you can use this code below.
DOWNLOAD CODE HERE
Instruction
1. compile dendiff.c by
$gcc dendiff.c -o dendiff
2. $./dendiff.sh INPUT1.grd INPUT2.grd OUTPUT.grd
This code runs in 3 seconds at 1,000,000 lines.
Thank sukoom for your helpful :)
